గుర్తుండిపోయారు ( రాజమండ్రి రాతలు )

(" రాజమండ్రి రాతలు " సిరీస్ ఈ మధ్య రాజమండ్రి వెళ్ళినప్పుడు గమనించిన విషయాల మీద మదిలో సోది అన్నమాట  )

గుర్తుండిపోయింది దక్షారామం భోగీశ్వరుడు అనుకుంటే పప్పులో కాలేసినట్టే ఎందుకంటే మరిచిపోయే ప్రసక్తే లేదు కాబట్టి . మొదటగా దక్షుడు ద్రాక్షగా ఎప్పుడు మారిపోయాడో తెలీదు కానీ దక్షారామం కాస్తా ద్రాక్షారామం అయ్యికూర్చుంది .  మా తూగోజీ ఒకింత ముందుకెళ్లి దాచ్చారం చేసేసింది . మా ఊళ్ళో అలాగే పిలుచుకునేవాళ్ళం ముద్దుగా.

భీమేశ్వరుడి దర్శనం దగ్గర, ఆ తర్వాత అమ్మవారి దగ్గర మరలా వెనకాల వీరభద్రుడి దగ్గర ఓ ఇద్దరు మనుషులని పదే పదే చూడటం జరిగింది . దర్శనం అయ్యిన తర్వాత అలవాటు ప్రకారం అమ్మవారి మండపం పక్కన కూర్చుని ఉంటే మళ్ళీ వాళ్లిద్దరూ గుడి చుట్టూ చేతులు పట్టుకుని పదే పదే తిరగటం గమనించాను .

ఆ ఇద్దరూ 55 ఏళ్ల పైబడిన ఓ ఇద్దరు వ్యక్తులు . ఇద్దరూ షర్ట్ టక్ చేసుకుని నాకైతే ప్రభుత్వ ఉద్యోగస్తులేమో అనిపించింది . చేతులు వదలకుండా పట్టుకుని నడవడం ఇంకా వింతగా అనిపించింది . పైగా ఒకాయన ఇంకొకాయనకు అమ్మ వారి ఎదురుగుండా ఉన్న బొట్టు పెట్టేవారు . 

మొదట్లో నాకైతే కొంచెం ఎక్కువయిందేమో అనిపించింది . తర్వాత ఆసక్తి పెరిగింది . కాసేపటికి కుతూహలం మొదలైంది . ఇంకాసేపటికి భలే ముచ్చటేసింది .చివరికి అలోచించి చిన్ననాటి స్నేహితులని , బహుశా ఎదో స్కూల్ లేదా కాలేజీ రీయూనియన్ పండగకి వచ్చి ఇలా ఇక్కడకి వచ్చి ఉంటారని నేను తేల్చి చెప్పేశాను .

నాకన్నా మా ఇంటావిడకి కొంచెం చొరవ ఎక్కువ కాబట్టి  తనే వెళ్లి వాళ్ళతో మేము గమనించింది అంతా చెప్పి , మీరు స్నేహితులా అని అడిగేసింది . వాళ్లలో ఒకాయన ఇచ్చిన సమాధానం నన్ను చాలా అబ్బురపరిచింది .వాళ్లిద్దరూ అన్నదమ్ములు . అంటే చేతులు పట్టుకుని నడిస్తేనే అన్నదమ్ముల ఆప్యాయతలు ఉంటాయా అని అడగొద్దు . అది చూసి తీరాలి . ఇప్పుడు ఉన్నా సమాజం , అన్నదమ్ముల ఆప్యాయతలుతో పోలిస్తే నాకు మాత్రం అంతకు మించి అనిపించింది . 

వెనక్కి తిరిగి వచ్చేసిన తర్వాత ఒక వింత గమనించాను . అదేంటంటే వాళ్ళ మొహాలు నాకు ఏదో చిన్నప్పటి నుంచి చూసిన మొహాల వలె ఇప్పటికీ చాలా స్పష్టంగా , మెదడులో కాకుండా , గుండెకాయలో నిక్షిప్తం అయిపోయినట్టున్నాయి . వాళ్ళని నేను బహుశా ముందు నుంచి ఒక రెండుసారులు చూశానంతే . పోకిరీ డైలాగులా ఎంత సేపు చూశామన్నది  కాదు,  నీ మనోఫలకం మీద ఎంత గాఢమైన ముద్ర వేశారన్నది ముఖ్యమని అనిపించింది . 

బహుశా రామ లక్ష్మణులేమో ..